Nu de Letlandreis van 2010 is afgelopen, en de deelnemers weer langzaam in het vertrouwde ritme terug komen. Is het goed om nog eens terug te kijken op de werkzaamheden die wij met z’n allen hebben verricht in Letland.
Om een nog beter beeld te geven van deze werkzaamheden tijdens het bezoek van Let’s Go! aan Letland, hebben wij de foto’s van ‘voor’ en ‘na’ voor jullie op een rijtje gezet.
In de wasruimte werd de toiletpot geplaatst en de vloertegels ingevoegd. In het magazijn zijn de legplanken afgeschilderd. Daarna werd het gereedschap in de bus geplaatst. De laatste handelingen van opruimen en schoonmaken zijn verricht. Onze bagage ging alvast in de bus.
De regionale TV, vergelijk het met bij ons RTV-Oost, kwam ook nog langs voor een interview en opnames van de door ons geleverde werkzaamheden. De meesten van ons keken ook uit naar de WK wedstrijd Nederland – Brazilie. Het was een groot feest met de groep het uiteindelijke resultaat samen te mogen beleven. Als afsluiting werd ons de laatste warme maaltijd door de koks van Suntazi voor geschoteld. Zij hebben ons deze dagen heerlijk verwend. Als waardering en dankzegging hiervoor hebben wij ons muntgeld ingezameld en aan hen geschonken. Daarna waren dankzeggingen over en weer. Lolita met haar collega’s vanuit Suntazi en Burgemeester Aris Plugis met “kokkie” en anderen hadden samen voor iedereen van Let’s Go! een leuke attentie als waardering voor de geleverde prestaties.
En toen kwam er toch een eind aan weer een week waarin geweldig veel energie is gestoken in het werk dat we samen in goede harmonie hebben kunnen afronden bij uitstekende weersomstandigheden.
Het afscheid is daar en de terugreis kon beginnen. Menigeen werd door de vermoeidheid overmand, anderen overdachten wat zij deze week hadden meegemaakt. Verder zijn we zonder problemen na ca 9,5 uur reizen in Kosewo omstreeks 4.45 uur aangekomen. Om 5.45 uur stond ons ontbijt klaar. Daarna konden onze chauffeurs bijslapen en weer op krachten komen voor de lange reis die ons nog restte. De passagiers hadden een vrije invulling. Daarna was er gelegenheid voor de deelnemers om met paard en wagen de omgeving te bekijken. Men kon zonder grote inspanning toch op een wijze bijzondere van de mooie omgeving genieten. Het ging bepaald niet in een wandeltempo. De paarden kregen soms flink de sporen over de smalle paadjes door de bossen en langs de mooie meren en akkers in het heuvellandschap van de Mazurie. Het was echt genieten. Tegen 16.00 uur kregen we een warme maaltijd voorgeschoteld die prima was verzorgd. Omstreeks 17.00 uur zijn we weer verder getrokken richting Wijhe. Onderweg werden de pauzes ruim aangehouden. Omstreeks 6.50 uur kwamen we bij Raststätte Börde, iets voorbij Magdeburg om ons daar op te frissen en een ontbijt te gebruiken. Hier werd ruim de tijd voor genomen. Daarna werd de reis voortgezet tot vlak voor de Nederlandse grens om Herman met de vrachtwagen op te pikken om gezamenlijk weer verder te reizen. In Wijhe hebben wij voordat Hermen en Bert met ons in de bus naar het Langhuus gingen, samen in gebed gegaan. Agnes Oostendorp ging hierin voor om de reis door te nemen en te bedanken dat onze missie zo voorspoedig heeft mogen verlopen. Het was voor iedereen een stuk levenservaring en een verrijking om dit te mogen meemaken en in van lengte jaren te mogen delen. In Wijhe werden we onder grote belangstelling door familie en kennissen ontvangen. Het was voor iedereen geweldig om elkander gezond en wel weer te ontmoeten. De ervaringen werden over en weer uitgewisseld waarna ieder weer zijn eigen weg insloeg.
De werkzaamheden verlopen geheel volgens plan. Voor sommigen beginnen wij er zelfs al uit te lopen zodat wij nog wat kleine klusjes moeten gaan zoeken. De bankjes buiten kunnen nu van de nieuw geschilderde planken worden voorzien. In het pleisterwerk van de buitenmuur bij de hoofdingang zijn de gaten opgevuld. In de kleinere betonnen trappen worden de oneffenheden en gaten gecorrigeerd opdat de op en afstap weer veilig kan worden uitgevoerd. De voegen tussen de tegels in zowel het magazijn als de wasruimte zijn opgevuld en worden schoongemaakt. In de wasruimte is ook al een gootsteen geplaatst. Daarna is de vloer betegeld. Een toilet dachten we dat die op voorraad lag, maar daar bleek helaas een barst in te zitten. Hier is een nieuwe voor opgehaald. In de artsenkamer gaan twee jongeren een mooie tekening op een van de wanden aanbrengen. In de psychologenkamer is nu ook het linoleum gelegd.
Vanmorgen werden we door een klein buitje verrast. Het is verder bewolkt met een draaglijke temperatuur van ca 25gr. De tijd vliegt hier al net zo snel als in Nederland. Vandaag gaat Herman met Bert van Dijk weer naar huis. Dat betekend dat het eind helaas alweer in zicht is. Omdat onze groep vandaag nog compleet is, hebben we ook een groepsfoto gemaakt.
’s Avonds was er voor belangstellenden de mogelijkheid om de Evangelisch Lutherse kerk van Suntazi te bezoeken. Lolita, de directrice van de school heeft ons hier rondgeleid. Het orgel werd door een aantal mensen van ons bespeeld. Daarna werd de zolder en de toren naar de klok nog beklommen.
In de directe omgeving van de kerk staan een aantal gedenktekens van oorlogen en opstanden vanuit het verleden. Lolita nam ons daarna mee naar het Kulturhus van Suntazi. Hier stond buiten ons een gemengd koor op te wachten, waar Lolita ook bij hoort. Dit koor zong een aantal liederen voor ons. Het Kulturhus mochten we van binnen ook even bekijken. Hier stond een orgel opgesteld, waarop Niels zijn talenten opnieuw ten gehore kon laten brengen. Hierna hebben we nog een wandeling door het dorp richting school gemaakt. Na afloop kwamen wij voor de laatste avond weer gezellig samen bij het kampvuur achter de school. Lolita, de directrices van de school heeft als gebaar hierbij een kleine barbecue voor ons georganiseerd. Dit was ook een bijzonder en gezellig samenzijn.
De werkzaamheden verlopen zeer voorspoedig in Suntazi. De schilderwerkzaamheden in de psychologenkamer zijn afgerond. Ter plaatse van de weggebroken verhoging is de voer opgevuld. De naden en oneffenheden moeten nog worden opgevuld met egaline. Dan kan de vloer worden bedekt met linoleum.
Tijdens de werkzaamheden kwam de pers ook nog langs voor een interview. Er komt een verslag in de “Suntaznieks” , de Suntazi newspaper en de “Ogres Vestis”het Ogres district newspaper. Zij stonden verbaasd dat er mensen uit Nederland hier zomaar dit bijzondere werk voor deze school leveren. Ook keken zij ervan op dat Let’s Go! dit al zo vele jaren doet.
Het betegelen van zowel de magazijnruimte als de wasruimte bij de artsen kamer verlopen voorspoedig. In de wasruimte zijn ook al voegen ingestreken. Ook zijn hier de waterleidingen met mengkraan nu aangesloten. Het houtwerk voor de bankjes buiten kan nu ook worden geschilderd. In het magazijn word ook verlichting aangebracht.
Herman is vandaag op pad om o.a. de draaibank & lintzaag met al de onderdelen bij de Tehniska Koledza (Technische College) in Riga af te leveren.
Deze dag word er half gewerkt en ’s middags gaan we naar Riga, de hoofdstad van Letland. De weersverwachtingen zijn voor deze dag ‘s zomers.
De werkzaamheden in Suntazi verlopen als volgt:
Beneden in de school zijn gisteren in de wasruimte 3 wanden betegeld, vandaag zijn we weer net 3 wanden bezig. De waterleiding moet hier worden verplaatst, dan moet er nog een mengkraan met douchekop worden aangebracht. Verder worden de deuren afgeschilderd van de wasruimte en de artsenkamer. In de artsenkamer zijn de muren geschilderd en het linoleum is op de vloer gelegd. Buiten is nog een schommel in de speeltuin geplaatst. De regenafvoerput bij de hoofdingang was rommelig (struikelgevaar). Deze put is uitgegraven, van een fatsoenlijke bodem voorzien en verder opgemetseld. Bovenop de wandjes ligt de omranding van het stortrooster. De afwerklaag is voorzien van zware tegels en de randen zijn met specie afgewerkt. De planken voor de bankjes zijn ook gearriveerd. Deze moeten nu op lengte worden gemaakt en geschilderd. De wanden in het magazijn worden ook betegeld, een deuropening is dichtgemetseld en aan beide zijden bepleisterd. In de kamer van de psycholoog zijn de muren gesausd. De deuren, ramen en kozijnen worden geschilderd. De verlichting word hier vervangen.
’s Middags zijn we met zijn allen uit geweest naar Riga. Voor verschillenden was de reis de mogelijkheid om even weer wat bij te komen van al de inspanningen. Toen de bus op een parkeerplaats stond zijn we in groepjes de stad in gegaan. De interesses en belangstelling waren divers. Uiteindelijk kwamen verschillende elkaar weer tegen op een terras waar ook een piano stond opgesteld. Het was hier een gezellig samenzijn en heerlijk vertoeven bij dit zomerse weer. Ook konden wij weer genieten van de muzikale verrichtingen van onze pianoman Niels Bergevoet.
Aan het eind van de middag zijn we met zijn allen nog naar een restaurant, Lido, in Riga geweest. Onze koks in Suntazi hadden daardoor een keer vrijaf om voor de groep te koken. Na Riga zijn we net zijn allen naar Laubere geweest. De nieuwelingen onder ons kregen een beeld van waar Let’s Go! ooit mee begonnen is. Voor de “bekenden” onder ons weer een aangename kennismaking met oude bekenden. In het openlucht theater was het een gezellig samenzijn met een hapje en een drankje.
De werkzaamheden van zondag worden voortgezet. De zitbanken bij het sportveld herplaatsen en voorzien van nieuwe planken. De stalen buizen van de trimbaan schilderen.
Vandaag zijn er 4 mensen van ons naar Laubere. Hier is Let’s Go! in 1995 gestart met de werkzaamheden in een school, een kindertehuis en internaat. De band met Laubere is zodanig, dat wij hen met een aantal aandachtspunten willen voorthelpen.
Vandaag zullen wij daar een kookketel in de keuken van de school uitwisselen. De oude heeft het begeven. Die nieuwe zal op een andere plaats moeten worden opgesteld en aangesloten. Voor het aansluiten zullen wat aanpassingen moeten worden gedaan.
Verder zijn er een viertal kranen en douche koppen die moeten worden vervangen. Tussen de middag word de middagpauze ingekort om aan het eind van de middag voetbal te kunnen kijken. Voor de wedstrijd Nederland – Slowakije is speciaal voor ons een TV geregeld.
Na het ontbijt werd door Max Hertong aandacht aan de zondag besteed en de betekenis van de invulling wat Let’s Go! hier doet voor de medemens. Voor Let’s Go! is deze dag de eerste werkdag in Letland. Ook is onze groep nu compleet want Han en Arjan Smallegoor zijn vandaag van het vliegveld opgehaald.
De voorlopig geplande werkzaamheden zijn als volgt:
Bij het opstaan scheen de zon in Kosewo. Om op tijd in Letland te komen moesten wij er om zes uur opstaan. Uitslapen was er dus niet bij. Na het ontbijt werden de gepakte koffers weer in de bus geplaatst en waren we omstreek 7.30 uur weer op pad. Een ieder kon genieten van de prachtige omgeving wat we doorkruisten. De ooievaars die hier ruimschoots aanwezig zijn werden onderweg geteld. Ook werden er nog een aantal kraanvogels gespot. Het weer was vandaag tijdens de reis afwisselend zonnig / bewolkt. Omstreeks 11.00 uur waren wij aan de Pools – Litouwse grens. De Baltische Staten liggen met de tijdzone zodanig, dat wij de klok 1 uur vooruit moesten zetten. In de omgeving van Panevezys hebben wij we er weer even gepauzeerd.
Ca. 16.00 uur waren wij bij de Litouws – Letse grens. Bij Icava wisselden de chauffeurs na de pauze van plaats en werd de reis voortgezet naar Ogre. Hier hebben wij wat Lets geld (Lats) gepind, daarna snel even wat boodschappen gehaald en werd het laatste deel van de reis naar Suntazi afgesloten. Hier kwamen we 19.00 uur (Letse tijd) aan. De directrice Lolita, Herman en Wilfred verwelkomden ons bij de school in Suntazi (Sanatorijas Internatpamatskola). In hoofdlijnen heeft Herman ons laten zien wat ons de komende week voor werk te wachten staat. Omstreeks 20.00 uur stond ons een heerlijke warme maaltijd te wachten. Daarna werden de slaapplaatsen bezocht en de kamers ingericht. De avond hadden wij vrij in te vullen. Buiten was een locatie waar voor ons het nodige hout lag om een kampvuur mee te maken. Hier hebben we met zijn allen gezellig kunnen nababbelen over de verlopen reis en de te wachten werkzaamheden. Het enige minpunt deze avond was dat er teveel muggen bij ons waren.
Tijdens de reis werden de rustperioden goed in acht genomen. In Duitsland werd er gepauzeerd bij de Rasthofen Grönegau, Zweidorfer Holz en Am Fichtenplan. Wij hebben in de nacht onderweg droog weer gehad.
Wij waren omstreeks 4.40 uur aan de Poolse grens bij Frankfurt a/d Oder. Hier hebben wij gelijk 2 tolvignetten van 7 dagen gekocht voor zowel de heen als de terugreis.
Bij de 2e pauze in Polen hebben wij tussen Poznan en Gniezno heerlijk ontbeten. In de bus werd het ontbijt klaargemaakt en buiten werd het verorberd.
Verder hebben wij de gehele dag prima reisweer gehad bij een bewolkte lucht. De temperatuur ging van ca 18° terug naar ca 14°. De pauzes zijn om de ca twee uur steeds ruim ingevuld. Iets voor Torun hebben wij onderweg getankt. Doordat de provinciale wegen druk werd bereden duurde de reis langer dan vooraf ingschat. Omstreeks 18.30 uur kwamen wij aan bij het Countryhouse in Kosewo.
Nadat iedereen een kamer werd toegewezen kon de bagage worden weggebracht. Nu had men ook de gelegenheid om zich even op te frissen van de lange reis, waarna men een uurtje later aan tafel kon voor een warme maaltijd. Christoffel, de kok en beheerder van het Countryhouse, had voor ons een heerlijk menu samengesteld. Later op de avond was er voor de voetballiefhebbers een groot scherm aanwezig om de wedstrijd Spanje – Chili te kunnen volgen. Dit was mede met de mooie uitslag zowel tijdens als na de wedstrijd een gezellig samenzijn in de bar.
Nadat de vrachtwagen begin van de week werd volgepakt, kon vandaag de bus met de nodige bagage worden ingepakt.
Omstreeks 19.15 uur was de bus aanwezig. Onder grote belangstelling werd de bus ingepakt. Daarna werd samen nog gezellig een kop koffie gedronken. Bennie van Munster sprak iedereen toe en vroeg in gebed de zegen over deze reis opdat de reis en de missie voorspoedig mag verlopen.
Nadat er afscheid werd genomen van onze familieleden en al de belangstellenden kon de reis aanvangen voordat nog even de groepsfoto werd gemaakt. Bij vertrek omstreeks 20.15 uur was het weer aangenaam om te reizen. Verder was het in Duitsland ’s nachts ook prima om te reizen. Het voetbal van het Nederlands elftal hebben wij in de bus met de radio kunnen volgen. Herman en Wilfred waren op het moment dat wij ongeveer in Duitsland aankwamen met de vrachtwagen ca 200 km van de Litouwse grens verwijderd. Zij hadden het met het weer niet getroffen, zij hadden flinke buien onderweg.
