In de wasruimte werd de toiletpot geplaatst en de vloertegels ingevoegd. In het magazijn zijn de legplanken afgeschilderd. Daarna werd het gereedschap in de bus geplaatst. De laatste handelingen van opruimen en schoonmaken zijn verricht. Onze bagage ging alvast in de bus.
De regionale TV, vergelijk het met bij ons RTV-Oost, kwam ook nog langs voor een interview en opnames van de door ons geleverde werkzaamheden. De meesten van ons keken ook uit naar de WK wedstrijd Nederland – Brazilie. Het was een groot feest met de groep het uiteindelijke resultaat samen te mogen beleven. Als afsluiting werd ons de laatste warme maaltijd door de koks van Suntazi voor geschoteld. Zij hebben ons deze dagen heerlijk verwend. Als waardering en dankzegging hiervoor hebben wij ons muntgeld ingezameld en aan hen geschonken. Daarna waren dankzeggingen over en weer. Lolita met haar collega’s vanuit Suntazi en Burgemeester Aris Plugis met “kokkie” en anderen hadden samen voor iedereen van Let’s Go! een leuke attentie als waardering voor de geleverde prestaties.
En toen kwam er toch een eind aan weer een week waarin geweldig veel energie is gestoken in het werk dat we samen in goede harmonie hebben kunnen afronden bij uitstekende weersomstandigheden.
Het afscheid is daar en de terugreis kon beginnen. Menigeen werd door de vermoeidheid overmand, anderen overdachten wat zij deze week hadden meegemaakt. Verder zijn we zonder problemen na ca 9,5 uur reizen in Kosewo omstreeks 4.45 uur aangekomen. Om 5.45 uur stond ons ontbijt klaar. Daarna konden onze chauffeurs bijslapen en weer op krachten komen voor de lange reis die ons nog restte. De passagiers hadden een vrije invulling. Daarna was er gelegenheid voor de deelnemers om met paard en wagen de omgeving te bekijken. Men kon zonder grote inspanning toch op een wijze bijzondere van de mooie omgeving genieten. Het ging bepaald niet in een wandeltempo. De paarden kregen soms flink de sporen over de smalle paadjes door de bossen en langs de mooie meren en akkers in het heuvellandschap van de Mazurie. Het was echt genieten. Tegen 16.00 uur kregen we een warme maaltijd voorgeschoteld die prima was verzorgd. Omstreeks 17.00 uur zijn we weer verder getrokken richting Wijhe. Onderweg werden de pauzes ruim aangehouden. Omstreeks 6.50 uur kwamen we bij Raststätte Börde, iets voorbij Magdeburg om ons daar op te frissen en een ontbijt te gebruiken. Hier werd ruim de tijd voor genomen. Daarna werd de reis voortgezet tot vlak voor de Nederlandse grens om Herman met de vrachtwagen op te pikken om gezamenlijk weer verder te reizen. In Wijhe hebben wij voordat Hermen en Bert met ons in de bus naar het Langhuus gingen, samen in gebed gegaan. Agnes Oostendorp ging hierin voor om de reis door te nemen en te bedanken dat onze missie zo voorspoedig heeft mogen verlopen. Het was voor iedereen een stuk levenservaring en een verrijking om dit te mogen meemaken en in van lengte jaren te mogen delen. In Wijhe werden we onder grote belangstelling door familie en kennissen ontvangen. Het was voor iedereen geweldig om elkander gezond en wel weer te ontmoeten. De ervaringen werden over en weer uitgewisseld waarna ieder weer zijn eigen weg insloeg.
